پر غرور اما .... تنها در جستجوی خویش

ahangekhiyal — Thu, 31 Dec 2009 04:25:18 GMT

دو پدیده را مردم یا عوام نمی توانند از هم سوا کنند یکی شور مذهبی است یکی شعور مذهبی.که این دو ربطی به هم ندارند آن کسی که شور مذهبی دارد خیال می کند که شعور مذهبی هم دارد!

برای این که قومی خوب سواری بدهد باید احساس انسان بودن از او گرفته شود

خدایا!

"عقیده"‌ام را از دستِ "عقده"ام مصون بدار.

خدایا!

در تمامی عمرم، به ابتذال لحظه ای گرفتارم مکن که، به موجوداتی برخورم که در تمامی عمر، لحظه ای را در ترجیح "عظمت"، "عصیان"، و "رنج"، بر "خوشبختی"، "آرامش" و "لذت"، اندکی تردید کرده‌اند. شریعتی

خدایا!

مرا از همه فضائلی که به کارِ مردم نیاید، محروم ساز! و به جهالتِ وحشیِ معارفِ لطیفی مبتلا مکن که، در جذبه احساس‌های بلند، و اوجِ معراج‌های ماوراء، برقِ گرسنگی را در عمقِ چشمی، و خطِ کبودِ تازیانه را بر پشتی، نتوانم دید!

خدایا!

این کلامِ مقدسی را که به "روسو" الهام کرده‌ای، هرگز از یاد من مبر که : "من دشمن تو و عقایدِ تو هستم، امّا حاضرم جانم را برای آزادی تو و عقایدِ تو فدا کنم"!

خدایا!

جامعه‌ام را از بیماری تصوف و معنویت‌زدگی شفابخش، تا به زندگی و واقعیت بازگردد. و مرا از ابتذال زندگی و بیماری واقعیت‌زدگی نجات بخش، تا به آزادی عرفانی و کمال معنوی برسم.

خدایا!

به روشنفکرانی که اقتصاد را "اصل" می‌دانند، بیاموز که : اقتصاد "هدف" نیست، و به مذهبی‌ها که "کمال" را هدف می‌دانند، بیاموز که : اقتصاد هم "اصل" است.

خدایا!

این آیه را که بر زبان داستایوفسکی رانده ای، بر دل‌های روشنفکران فرودآر که : "اگر خدا نباشد، همه چیز مجاز است". جهان، فاقد معنی، و زندگی، فاقد هدف، و انسان، پوچ است. و انسانِ فاقدِ معنی، فاقدِ مسئولیت نیز هست.

خدایا!

پارسایان بزرگی را که در انزوای ریاضت و عزلت پاک عبادت، یا علم، یا هنر، به "کشتن نفس" کمر بسته‌اند، هرچه زودتر توفیقشان ده! تا در این طبیعت خوب خدا، که هر موجودی را، جز این‌ها، معنائی است، و در این اندام زنده جهان، هر ذره‌ای، جز این انگل‌ها، سلولی، و در این نظام هماهنگ خلقت، هر مخلوقی را، جز این پاکان پوک یا پوکان پاک، نقشی است، جایی برای حشره ای، که می‌داند چرا زندگی می‌کند، تنگ نباشد و خلقت از بیهودگی و عبث پاک گردد، و در چشم ظاهربین پیر حافظ، خطائی بر قلم صنع نیاید.

خدایا!

آتش مقدس "شک" را آنچنان در من بیفروز تا همه‌ی "یقین"‌هایی را که در من نقش کرده‌اند، بسوزد. و آنگاه از پس توده‌ی این خاکستر، لبخند مهراوه بر لب‌های صبح یقینی، شسته از هر غبار، طلوع کند.

خدایا!

به من زیستنی عطا کن، که در لحظه‌ی مرگ، بر بی‌ثمری لحظه‌ای که برای زیستن گذشته است، حسرت نخورم. و مردنی عطا کن، که بر بیهودگی‌اش، سوگوار نباشم. بگذار تا آن را من، خود انتخاب کنم، امّا آن چنان که تو دوست می‌داری

خدایا!

چگونه زیستن را تو به من بیاموز، چگونه مردن را خود خواهم آموخت!

خدایا!

به من توفیق تلاش در شکست، صبر در نومیدی، رفتن بی‌همراه، جهاد بی‌سلاح، کار بی‌پاداش، فداکاری در سکوت، دین بی‌دنیا، مذهب بی‌عوام، عظمت بی‌نام، خدمت بی‌نان، ایمان بی‌ریا، خوبی بی‌نمود، مناعت بی‌غرور، عشق بی‌هوس، تنهایی در انبوه جمعیت، و دوست داشتن، بی‌آنکه دوست بداند، روزی کن.

خدایا!

رشد عقلی و علمی، مرا از فضیلت "تعصب"، "احساس"، و "اشراق" محروم نسازد.

خدایا!

مرا همواره آگاه و هوشیار دار، تا پیش از شناختن "درست" و "کامل" کسی یا فکری، مثبت یا منفی، قضاوت نکنم.

خدایا!

مرا به ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان، اضطراب‌های بزرگ، غم‌های ارجمند، و حیرت‌های عظیم را به روحم عطا کن، لذت‌ها را به بندگان حقیرت بخش، و دردهای عزیز بر جانم ریز.

ahangekhiyal — Wed, 30 Dec 2009 15:10:35 GMT

شب بود و سكوت مطلق

اين سكوت باعث شده بود صداي قلبمو بشنوم

چقدر تند تند مي زد

انگار مي خواست حرفي بگه

چي شده بود؟

هيچ وقت صداشو اين طوري نشنيده بودم

بايد مي پرسيدم...

چي شده؟!

چرا داد و فرياد راه انداختي؟

چي مي خواي از من؟

ترسيدي؟ آخه از چي؟

نكنه؟!!!

نه امكان نداره

اين غير ممكنه

تو به من قول دادي ، قولتو كه فراموش نكردي؟

بگو كه عاشق نشدي...

تو قول دادي به خاطر كسي تند تند نزني

قول دادي تا من اجازه ندادم عاشق نشي؟

نكنه؟!!!

نكنه زير قولت زده باشي

مي دوني كه زير قولت بزني چي ميشه؟

نگو كه مي خواي همه چيزو زير پا بزاري

آروم باش !!! آروم باش !!!

اين همه سر و صدا برا چي؟؟؟!!!

قرار شد تو صبر كني و من برات تصميم بگيرم

تو قول دادي صبر كني و منم قول دادم سر فرصت همه ي خواسته هاتو براورده كنم

بس كن صدات نمي زاره بخوابم

خسته ام...

مي فهمي خسته يعني چي؟

خوب اگه نمي خواي بخوابم پس بگو از چي ناراحتي من بايد بدونم

از من ناراحتي؟

كسي اذيتت كرده؟

من كه دارم ازت خوب مراقبت مي كنم

من كه به كسي اجازه نميدم نزديكت بشه

نكنه از اين ناراحتي؟؟؟!!!

خوب عزيزم من نمي تونم به اين راحتي تورو بسپارم دست كسي

مي دونم سخته

مي دونم كارت عاشق شدنه

ولي خواهش مي كنم دركم كن

اگه بزارم تو تصميم بگيري مطمئن باش كه اشتباه مي كني

يادت كه نرفته؟؟؟................

آروم باش

مي خواي گريه كني؟

گريه كن

چشماي من براي آروم كردن تو آمادست

دل كوچولوي من،آخه من چطور مي تونم تورو به راحتي بسپارمت دست كسي كه......

هيچ وقت از من نخواه.................

تو برام خيلي ارزش داري

منو عقل داريم برات بهترين راه و انتخاب مي كنيم پس صبور باش

آخه تو خيلي مهربوني همين مهربوني باعث ميشه اشتباه كني

تو فكر مي كني دل بقيه مثل خودته؟

نه !!!! همه مثل تو نيستن

پس آروم باش و منتظر ، بدون كه پشيمون نميشي

راحت شدي مگه نه؟

دل كوچولوي من قلب مهربون من

آخي،آروم شدي ديگه صدات نمياد

منو ببخش اگه تحت فشار گذاشتم تورو ولي جبران مي كنم

قول ميدم...

دوست دارم و هميشه مواظبت هستم

ahangekhiyal — Tue, 29 Dec 2009 08:10:15 GMT

عادت بدي كه در وبلاگ نويسي دارم اينه كه هي نوشته هامو پاك ميكنم !

احساساتم در لحظه رو مينويسم و لي بعدش كه اون حس از كلهام بپره پاكش ميكنم و اين اصلا رسم نويسندگي نيست !

تصميم دارم من بعد هر چي نوشتم ديگه پاك نكنم !‌چون اونها در واقع من واقعي در ثانيه هاست !

ahangekhiyal — Tue, 29 Dec 2009 07:57:18 GMT

اين روزها تلويزيون ميبينيم نمي دونيم بايد بخنديم ! يا گريه كنيم !!!!!!؟

ahangekhiyal — Mon, 28 Dec 2009 17:02:18 GMT

چمدانم را بستم و فرار کردم !

خسته از دویدن به دنبال یک لقمه نان یا شاید یک کلمه حرف یا حتی یک نفس آرامش.

من هنوز نمی دانم چه باید بکنم با این همه حادثه.

با سکوتی که وقتی همه جا را فرا می گیرد، از صدها بانگ گوش خراش، دل خراش تر است.

من هنوز نمی دانم که اینجا روی زمین چه می کنم

طوری از او فرار کردم که حتی فراموش کردم قلبم را در چمدانم جای دهم و الان، امروز، اینجا، هر ساعت، هر لحظه، و هر دم صدای قلبم را از راهی دور می شنوم که مرا فرا می خواند و من هنوز نمی دانم که در پس عبور از این دریای پر تلاطم ژرف، آیا فرصتی خواهم داشت تا باری دیگر به صدای پر شکایتش، از درون سینه ام گوش فرا دهم یا نه.

من هنوز نمی دانم که این وسط چرا من باید نقش این همه سردرگمی را بازی کنم.

قلب سختی می خواهد این نقش که اگر می داشتمش، نمی توانستم صدای نرم و لطیفش را از راه دور بشنوم

. که اگر می داشتمش حالا درباره زیبایی های درخت کاج می نوشتم و جعبه های رنگی که در زیر آن چشم ها را خیره می کنند. من هنوز نمی دانم ...

ahangekhiyal — Sun, 27 Dec 2009 18:41:18 GMT

موافقم !

از خاطرات نميشه فرار كرد ! حتي اگر خود خاطره فراموش بشه و رنگ كهنگي بگيره ، اثراتش تا ابد باقي ميمونه !

خيلي وقته ديگه با كسي يا چيزي نميجنگم ! ديگه نه سعي ميكنم جلوي اتفاق افتادن چيزي رو بگيرم نه باعث اتفاق افتادن

چيزي بشم !

نه ميخوام چيزي رو به كسي ثابت كنم و نه حتي به خودم ! نمي دونم اين احساس خوبه يا بد ؟ نميدونم رو به جلو حركت كردم يا رو به عقب !؟

نمي دونم احساس تسليم ! خوبه يا بد؟! ولي فقط اينو ميدونم كه پذيرفتن واقعيت خودش يعني آزادي !

وقتي همه اون عشقي رو كه برام پاك و مقدسه توي آغوشم گرفته بودم و سعي ميكردم حفظش كنم ! احساس مالكيت ميكردم و ميخواستم با تمام وجود تا ابد نگهش دارم !‌وقتي براي دفاع از اون چيزي كه ميپرستيدم به حد جنون وحشي ميشدم و حاضر بودم هر چيز و هر كسي كه مقصر بدونم تكه تكه كنم ! نتيجه نداد ! انگار همه عالم هستي بسيج شده بودن كه اونو از چنگم دربيارن و بدتر از همه گاهي حس ميكردم خود اون عشق هم انگار از آغوش تنگ من خسته شده و دنبال يه راهيه كه از آغوش من آزاد بشه !

چيز خيلي عجيبي اتفاق نيافتاد ! تنها چاره اي كه برام موند اين بود كه آروم آروم با هق هق گريه تلخي ، آغوشم رو باز كنم و بزارم بره ! ! !

به اين نتيجه رسيدم كه تغيير دادن خودم ! خون جگر خوردن خودم ! ........... از همه چيز آسونتره !

از روزي كه عاشق شدم ! بايد ميدونستم كه يه روز اين حباب زيبا و رويايي ميتركه و قطراتش به چشمم ميپره و چشمم رو ميسوزونه ! ولي مي ارزيد !

نه اين كه عشق من حباب باشه ! نه !‌منظور م اينه كه براي همه خوشي ها يه پايان وجود داره ! و عشق بزرگ منم ازاين قانون مستثني نبود !

خيلي گيج شدم ! به دنبال حقيقت رفتن باعث شده يه جورايي معلق بمونم !

نه به اون چه بايد برسم ، رسيدم ! و نه ديگه اون چيزي كه بودم ، هستم ! در نتيجه وسط زمين و آسمون آويزون موندم !

همه اون چيزهايي كه يه عمر توي ذهنم بود تخريب شده و چيزي هم كه به جاش ساخته شده در واقع چيزي نيست !

خيلي روزگار عجيبي دارم !‌ نه بده !‌نه خوبه !‌يه جور سر درگمي كه گاهي دلپذيره ! و اغلب اوقات هم ترسناكه !

ahangekhiyal — Sun, 27 Dec 2009 12:49:18 GMT

چه حالی میکنی وقتی دنبال راه گریزی میگردی و پیداش میکنی....

روح بازیگوش

ahangekhiyal — Sun, 27 Dec 2009 12:22:18 GMT

نمی دانم تازگی ها روح ام شب تا صبح را کجا سیر می کند، با که نشست و برخاست می کند، چه می گوید، چه می شنود و چه می بیند که دل کندن از آن دور دورها و برگشتن اش به کالبد ام انقدر برایش دشوار شده!

ناقلایی شده برای خود اش. دور ام می زند! هر چه فکر می کنم شب تا صبح را تا کجاها رفته و با که بوده، یادم نمی آید. وقتی هم که می آید سرا پایم را درد میگیرد.

چه می کنی جانم؟ چه می کنی روحم؟ کارهای ساختمانی؟

بیا و روح خوبی باش که حالا حالا ها کار داریم با هم. من که قول دادم دیگه تا جایی که در توانم هست، آزارت ندهم. نگذارم چیزی مثل خوره بخورد تو را.

کسی درودی، رحمتی چیزی نثار روحمان نکرده است آیا؟

ahangekhiyal — Thu, 24 Dec 2009 16:35:18 GMT

با این همه تفاوت، گاهی ناچاری تن دهی به بی تفاوتی

ناچاری که همه ی حرف ها را پشت گوش بیندازی

ناچاری به اینکه فقط نظاره گر باشی

ناچاری به سکوت، به نبودن

و گم شدن، حتی بیش از اینها...

ahangekhiyal — Thu, 24 Dec 2009 16:34:18 GMT

خدا رو چه دیدی شاید با تو باشم

شاید با نگاهت از این غم رها شم

خدا رو چه دیدی شاید غصه رد شد

دلم راه و رسم این عشق و بلد شد

هنوز بی قرارم به یاد نگاهت

نشستم تو بارون بازم چشم براهت

خدا رو چه دیدی تو شاید بمونی

شاید غصه هام تو چشمام بخونی

خدا رو چه دیدی شاید دل سپردی

شاید عشقمون و تو از یاد نبردی

هنوز بی قرارم به یاد نگاهت

نشستم تو بارون بازم چشم براهت

تو ترسی نداری از عشق و جدایی

می خوای پر بگیری به سمت رهایی

برای تو موندن دلیلی نداره

برات حرف رفتن شده راه چاره

خدا رو چه دیدی تو شاید بمونی

شاید غصه هام و تو چشمام بخونی

خدا رو چه دیدی شاید دل سپردی

شاید عشقمون و تو از یاد نبردی

چند وقت پیش رفته بودیم مراسمی که به یاد ناصر عبدالهی در برج میلاد تشکیل شده بود !

مراسم خیلی جالبی بود !

اولین بار بود رضا صادقی رو انجا دیدیم ! خیلی ازش خوشم اومد !